033 Nacht van de Literatuur: luisterbootje

Op deze dag zo grijs als haring schrijf ik je een brief waarin het waait
en meeuwen door de wind gedragen cirkels maken in de haven
touwen ijzer hout en letters blauw en wit en netten tonnen plastic
zakjes palen containers apparaten waar ik niks van snap masten
vlaggen ramen schepen overal vandaan overal geweest en ik hoef
nergens om te vragen. Alles is hier al

en jij kent de zee jij vaart op haar jij vecht met haar om wat zij missen
kan – elk schip dat hier nu ligt wordt een schip waar jij op was elke
meeuw die hier nu vliegt een meeuw die jij ook zag en ik hou van
jou geloof ik en ik weet het trouwens zeker maar wat ben ik blij dat jij
al een beminde hebt want alles is hier al en ik hou zo van verlangen
en ik hou zo van alleen zijn en ik hou zo van het denken dat het zou
kunnen als het kon.

© Tjitske Jansen
Uit: ‘Het moest maar eens gaan sneeuwen’

In de boot met Tjitske Jansen die ook de Afrikaanse vertaling (Antjie Krog) leest van dit gedicht. Prachtig.

Ze opent de eerste Amersfoortse Nacht van de Literatuur. Een geslaagd experiment, met in kerk, kroeg en schip optredende schrijvers. In de maneschijn vaart de Waterlijn met pendelbootjes waar je in kunt stappen voor een verhaal of gedicht. Na het Slotfeest in de Kelder 2.0 gonzen we in Amersfoort nog even na van de woorden van Kira Wuck, Stefan Popa, Alex Boogers, Rosita Steenbeek & co.

Reacties van harte welkom!

Schrijf je eigen flapin 3 stappen de structuur ontklitten