Je manuscript winterklaar

‘Heb jij de tuin al winterklaar?’

Winterklaar. Elke haar in mijn nek gaat recht overeind staan. Prima als je het doet, maar nóem het niet zo. Vind het niet een normaal woord.

Dingen die je hoort te doen. Als je een tuin hebt en een bepaalde leeftijd. Ik doe er niet aan mee. Onze overwoekerde tuin als een statement hier in de provincie. Laat het los. Laat het gaan.

Maar na een paar jaar is de ooit zorgvuldig aangelegde tuin nu niet bepaald mooi verwilderd op zijn Romke van der Kaa.

Onlangs is ook hier de tuin drastisch gesnoeid. En ik vind het heerlijk. Omdat we zelf niet wisten hoe hebben we deskundige hulptroepen ingeschakeld.

Winterklaar: dat zou je ook met je manuscript moeten doen als het overwoekerd raakt. Goed snoeien en de rotzooi eruit zodat er weer wat kan bloeien. Zodat je het mooi kunt laten verwilderen.

Weet je niet precies hoe? Regel een kritische meelezer. Of een schrijfcoach. Bezwaar tegen dat woord? Heb ik ook. Maar wat kan jou het schelen als je verhaal weer gaat geuren en kleuren.

Kijk goed wie je in de arm neemt. Voor je het weet staat iemand ‘o, o, o’ te roepen en je manuscript te verrijken met neutronenkorrels. Ter lering ende vermaak: Koot & Bie slash Jacobse en Van Es over winterklaar, scheurgras en bladschurft.

Reacties
pingbacks / trackbacks
  • […] Schrappen kan je tekst enorm opknappen. Kijk kritisch naar je manuscript. Net als bij de kapper. Je kunt wel denken: die krullen zitten prima, maar in de spiegel van zo’n salon zie je ineens een steil matje in plaats van de Carolien Borgersachtige bos die je dacht te hebben. Ieuw. De schaar erin! […]

Reacties van harte welkom!

in 3 stappen de structuur ontklittenBoeien! 3 tips voor non-fictieschrijvers